Δημοσιεύσατε στην «Ελευθεροτυπία» έναν πίνακα προσκεκλημμένων της Siemens, σ’ έναν αγώνα «Φόρμουλα 1», στον οποίο περιλαμβάνεται και το όνομά μου. Θεωρώ χρέος μου νας σας δώσω μιαν απάντηση και παρακαλώ να την λάβετε υπ όψιν σας.

1. Με την εταιρεία Siemens δεν είχα ποτέ απολύτως καμμία σχέση, επαγγελματική ή άλλη, καμμία δοσοληψία, ούτε καν για αγορά προϊόντων. Δεν χειρίστηκα ποτέ θέματα συναφή με την δράση της, ως δημοσιογράφος.

2. Τον κ Χριστοφοράκο, προσωπικά, τον γνωρίζω πράγματι. Έτυχε να τον γνωρίσω σε χρόνο ανύποπτο, πολύ πριν αναλάβει διευθύνων σύμβουλος της Siemens. Ήταν συμμαθητής από το σχολείο και φίλος ενός πολύ στενού συγγενικού μου προσώπου καθώς και ενός κύκλου προσωπικών φίλων, με τους οποίους συνδέομαι κοινωνικά, πάνω από 30 χρόνια. Δεν ήμουν δημοσιογράφος, όταν τους γνώρισα. Κι όταν έγινα δημοσιογράφος (γνωρίζετε σε ποιά εφημερίδα) παραμείναμε φίλοι, με διαφορετικές επιλογές ζωής. Στα πλαίσια αυτής της παρέας παλαιών φίλων, και μόνον, εξωεπαγγελματικά, έτυχε να συναναστραφώ κάποιες φορές τον κ Χριστοφοράκο και μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα. Στα ίδια πλαίσια, και με την συμμετοχή των ίδιων ανθρώπων, πραγματοποιήθηκε και το ταξίδι, στο οποίο αναφέρεστε. Δεν ήταν «επαγγελματικό» ταξίδι. Και δεν μετείχε (όπως και σε καμμιά άλλη συνεύρεση αυτής της παρέας στην οποία να είμαι και εγώ παρών) απολύτως κανένα πολιτικό πρόσωπο. Δυσκολεύομαι, λοιπόν, να δω ποιά συνάφεια με το σκάνδαλο Siemens μπορεί να έχει μια εκδήλωση στην οποία μετείχαν άνθρωποι που δεν είχαν καμμία σχέση με τις εμφανείς δραστηριότητες του κ.Χριστοφοράκου και καμμιά ιδέα για τις αφανείς (τότε) δραστηριότητές του. Εκτός κι αν μετατρέψουμε μια σοβαρή υπόθεση που πλήττει το δημόσιο συμφέρον σε ιδιωτικό κηνύγι μαγισσών και ενοχοποιήσουμε ακόμη και τους συμμαθητές των παιδιών ενός υποδίκου.

Σας έπεισε?